Czym jest bouldering?


Jeśli lubisz maksymalny napływ adrenaliny, jeżeli dreszczyk emocji daje Ci coś, co niekoniecznie wiele ma wspólnego z kontrolą i asekuracją można powiedzieć, iż bouldering jest sportem ekstremalnym stworzonym właśnie dla Ciebie.

Bouldering (ang. boulder – głaz), czyli wspinaczka bez asekuracji (lin, uprzęży, itd.) po wolnostojących blokach skalnych (często kilkumetrowych) zarówno naturalnych, jak również sztucznych. Przeważnie bouldering jest dyscypliną preferowaną przez młodych, aktywnych miłośników wspinaczki górskiej, dla których standardy służą tylko i wyłącznie do obalania. Można powiedzieć, iż jest to także doskonalą forma spędzania czasu, w gronie najbliższych przyjaciół w sposób bardzo aktyny i emocjonujący. Jedyną asekuracją podczas uprawiania boulderingu są tzw. crashpady, czyli przenośne materace, a także nieodzowna pomoc tzw. spottera, czyli partnera. Bouldering po raz pierwszy pojawił się w połowie XX wieku, a jego twórcą był John Gill.

Różnice pomiędzy wspinaczką skałkową, a wspinaczką górską

Jeśliby przyszło nam wskazać jedną aczkolwiek znamienną różnicę pomiędzy wspinaczką skałkową, a wspinaczką górską należałoby zwrócić uwagę na warunki, w jakich uprawia się owe dyscypliny sportowe.

Wspinaczka górska to zdobywanie szczytów niemalże w każdych warunkach atmosferycznych (śnieg, mróz), natomiast wspinaczka skałkowa odbywa się w dogodnych warunkach termicznych (na terenach nieośnieżonych). Druga istotna różnica to wysokość – wspinaczkę skałkową uprawia się na małych wysokościach (na naturalnych i sztucznych ścianach), natomiast wspinaczkę górską charakteryzujemy jako zdobywanie wielkich szczytów, szalenie wymagających pod niemalże każdym względem – maksimum wytrzymałości, umiejętności plus solidny sprzęt (w tym także odzież termoizolacyjna zabezpieczająca przed wychłodzeniem). Wspinaczka górska zalicza się do dyscyplin ekstremalnych, natomiast wspinaczka skałkowa jest sportem typowo rekreacyjnym.